Bericht vom One-Eleven 19. August 2007
Nicole Künzi

Bi strahlendem Sunneschin mache ig u Dänu üs ufe wäg nach St. Gallen. Ungerwägs träffe mir üs mit Urs u Sandra vo dä Thunliners. Mir si im Hotel Radisson iiquartiert, u ig mache mi ziemlech breit im Zimmer, da d’Anita no nid da isch (-;! Ufäm Wäg zur Messe Halle träffe mir no Cornelia u Gödi vo Adelboden, o ou dr Sämu erwachet no bevors kei Pasta me git… Mi Hunger isch nid gross, aber das Täuer muess läärwärde weni so a morn dänke. Zrügg im Hotel trifft ou d’Anita ii. Churzum is Bett när, der Wecker isch uf 04.45 gschteut. Churz na de 5fi si mir zwo Froue unger bim Büffee, wo mir ungläubig gfragt wäre was mir wöue..? Zmorge ässe dänk! Der Beck chöm am 7ni heissts, söu das ä Witz si? Denn geit dr Startschuss! Ja itze, Müesli hetts…. u nacheme Telefon gits gly mau ou no Brötli, aber die gluschte mi grad gar nüt, mini Verdouuig schpiut wie immer vor dä Renne totau verrückt. D’Skates ungerem Arm gö mir när gäg dr Messehalle abe. Dr Dänu macht mit üs wie immer äs super IIloufe, langsam wärde d’Muskle warm u d Läbesgeischter erwache. Äng ischs im Startblock, stah näb dr Cornelia, hoffe verlüre si nid, wär schön mit ihre ds fahre. Chume nid so zügig wäg, doch d’Lüt verteile sech churzum veiechly, gei ja  viu abwärts di erschte 30 km. Bi mit René u Raphi  vo dä Thuner ir Gruppe, Cornelia isch niene, schade! Ou die zwe Manne verlüre ig, nachdäms hett agfange rägne. Bi übervorsichtig, brämse uf dä Abfahrte, wett nid stürze, as Ziel cho isch mer ds wichtigschte. Zum glück wird ds Wätter wider besser, äs trochnet vouständig ab, u ds fahre geit mer immer ringer. Gniesse di schöni Landschaft u d’Sunne, de tüe d’Bei u der Rügge nume haub so fescht weh. Am meischte plage mi d’Färse, dür ä Räge am Afang isch aues chly ufgweicht  worde, gspüre wie sech d’Hut ablöst. Am Dänu geits glych u är entschliesst sech ufdsgäh, da är i 2 Wuche a Jungfroumarathon wott u sehr viu Training investiert hett uf das. Triffe ungerwägs no meh Lüt wider, woni vorhär dür mi Brämserei verlore ha…. Nam 90er Schild weiss ig: Itz geits nume no obsi, aber äs geit mer guet, ha gnue gässe u trunke ungerwägs. No 5 km steit plötzlech da, chunnt mehr sehr wyt vor. Si längi Geradene dür St. Gallen ufe, d’Zueschouer füüre üs aa, aber ig wett am liebschte a Bode lige u nüm bewege! Luege vorabe u konzentriere mi uf di gäubi Linie vom Radstreife, bi duurend am schtogle, aber äs geit aune glych… Im Ziel aacho sume ig nid lang, packe mi Sach zäme u joggle is Hotel ga dusche. Nachdäm dr Dänu äntlech a Bus verwütscht hett für as Ziel, träffe mir üs im Hotel. Ou d’Thuner si aui meh oder weniger heil is Ziel cho. Mir mache no ä churze Zwüschehaut bir Ranglischte,u när schnäu hei, Bei höchlagere, relaxe…. Gäg em Ämmitau zu schiint ou d’Sunne wider u äs geit mir scho wider besser.
 One-Eleven

Nicole

last update: 23.08.2007